Archiwum kategorii: Poezja „Szklane Kredensy”

I znowu poszłam w inną stronęI nie zatrzymał mnie znów nikt.Puściłeś dłoń na rozwidleniuBy z Tobą pójść zabrakło sił.Nie wie, kim jestem albo czym!Zbolałe serce, w duszy ogieńWypala resztkę moich myśli!Nie widzę w sobie już istnieniaBól bytu się zamienia w … Czytaj dalej →

CiszaIleś słów niewypowiedzianychIleś myśli w głowie zaplątanychMoże sen który zatarł znaczenieWiatru bezwietrzne tchnienieZamknięte okno co się uchylałoByła myśl by otwarte trwałoNieważkości chwil zwątpieniePustych dźwięków brzmienieBicie rytmu serca odgłosyPulsującej krwi martwe ciosyCisza……………W próżni czas zawieszonyCisza………….Ileś słów nieodgadnionych

Podążam tą sama drogą od latGdzieś obok mnie zmienia się światLecz moje cienie ciągle te sameZdobędę się wejść na drogi nieznane?Dziś mam kamienie pod stopamiSplątana wciąż łańcuchów okowamiTracę kontrolę nad życia biegiemPróbując wciąż odnaleźć siebieKrzyczę i płaczę o chwilę wytchnieniaGłos … Czytaj dalej →

Otwieram oczy, jest myśl w mojej głowieI cały szkopuł teraz, co tą myślą zrobięCzy ją zatrzymam i pozwolę się rozwijaćCzy też o niej zapomnę, pozwalając znikaćMyśl w głowie zakwitła, po prostu eurekaAż szkoda mi czasu, co bez niej uciekałI wszystko … Czytaj dalej →

Jakby z ciemności spowita majacząc w oddaliNa koniu trupio bladym, z otchłanią za plecamiStoi przede mną majestatyczna, okrutna i pięknaPodchodzi bliżej, a jej mina jest bardzo posępnaNa jej widok w sercu czai się strach i przerażenieIm jest bliżej tym w … Czytaj dalej →